Waarom ik Lurify bouwde: van WhatsApp-groep naar een echt visdagboek

Lurify is niet ontstaan uit een idee voor een app, maar uit een WhatsApp-groep die niet meer te doen was. Mijn zoon deelde zijn vangsten met zijn vrienden in de ene groep en met opa en mij in de andere, en in beide gevallen was het hetzelfde gedoe. Wie had de foto ook alweer gemaakt, kan je die nog even sturen, en wat had je vorige maand nou precies gevangen op die ene stek.

Ik ben zelf software-ontwikkelaar, dus op een gegeven moment dacht ik: waarom maak ik het niet gewoon zelf.

Het begon met heen en weer sturen

Als je met een groepje vist gaat er meer tijd in het delen zitten dan je zou denken. De foto staat op het toestel van degene die hem nam, dus die moet hem opsturen. Daarna staat hij in een groep en verdwijnt hij langzaam naar boven, tussen de rest van de berichten.

En dan het belangrijkste onderdeel: wie had de grootste. Dat is bij die jongens onderling minstens de helft van de lol, maar in WhatsApp moet je daarvoor terugscrollen en zelf gaan vergelijken. Na een paar weken weet niemand het meer.

Wat mijn zoon eigenlijk wilde is dat hij in één oogopslag ziet wat hij heeft gevangen en waar, wat zijn maten hebben gevangen, en wie er bovenaan staat. Dat is geen ingewikkelde wens, maar met een chat-app lukt het gewoon niet.

Van witvis naar roofvis, zonder stekken

Er speelde nog iets. Ik heb vroeger veel gevist met mijn vader en opa, maar dat was op witvis. Op roofvis heb ik nooit gevist.

Mijn zoon kijkt naar vis-youtubers, ziet die snoeken, snoekbaarzen en baarzen vangen, en wilde dat ook wel eens proberen. Alleen wist ik dus niet waar je daarvoor in de buurt moet zijn. Dat is een vervelend soort onwetendheid, want je kan je kind wel meenemen, maar niet naar een goede plek.

Waarom bestaande apps niet hielpen

Ik heb eerst rondgekeken of een bestaande app dat gat kon vullen.

Het probleem daarmee is dat de grote namen hier nauwelijks gebruikt worden. Fishbrain bijvoorbeeld is internationaal groot, maar wordt in Nederland niet actief gebruikt, dus er staat weinig in waar je hier iets aan hebt. Een app die leeft van wat gebruikers delen is precies zo goed als het aantal gebruikers in jouw land, en dat is voor Nederland gewoon te dun.

MijnVISmaat stond toen ik ging zoeken niet meer in de store. VISplanner laat netjes zien waar je mag vissen, maar houdt niet bij wat je vangt, dus daarmee was ik er ook niet.

Wat mij uiteindelijk overtuigde was een video van Vismeester. Hij hield het aantal snoeken dat hij ving bij in een simpele teller-app, dus zo'n doorsnee-app waarmee je op een knop tikt om een getal op te hogen. Als iemand die er dagelijks mee bezig is daarop uitkomt, dan ligt het niet aan de visser. Dan is er gewoon niets beters.

Waarom ik het zelf ben gaan bouwen

Uiteindelijk kwam het neer op één vraag: kan mijn zoon zijn vangsten en stekken op één plek bijhouden en delen met precies de mensen die hij bedoelt.

Dat is wat Lurify doet. Hij maakt een groep met zijn vrienden aan en een tweede met opa en mij, en per groep zien de leden elkaars vangsten en stekken. Geen foto's meer rondsturen, geen terugscrollen. De ranglijst bijhouden doet de app zelf, dus de vraag wie de grootste had beantwoordt zichzelf.

Dat er twee groepen naast elkaar kunnen bestaan is voor ons het hele punt. Wat hij met zijn maten deelt is iets anders dan wat hij met opa deelt.

Stekken deel je niet met iedereen

Dit werd gaandeweg belangrijker dan ik vooraf dacht. Ik ken genoeg vissers en vrijwel niemand van hen zet zijn beste stekken zomaar op een openbare kaart. Dat is ook logisch: zo'n plek heb je zelf gevonden en opgebouwd.

Daarom is een stek in Lurify standaard privé. Je deelt hem met je groep en verder met niemand. Openbaar maken kan wel, maar dat is een bewuste keuze en staat standaard uit. Vis je voor een publiek, dan kan je een kanaal maken waarin volgers je vangsten zien, en ook dan blijven je stekken van jou, want een kanaal deelt vangsten en nooit stekken.

Wat we wel en niet van je bewaren staat in de privacyverklaring. Kort samengevat: lurify.app plaatst geen cookies en gebruikt geen analytics-scripts.

En het werkt ook zonder bereik

Dit was niet de aanleiding, maar het bleek onderweg wel een harde eis. Aan de waterkant heb je geregeld geen netwerk, en een app die dan een spinner laat zien is precies op het verkeerde moment onbruikbaar. In Lurify wordt je vangst op je telefoon opgeslagen en staat hij er meteen in. Zodra er weer verbinding is gaat het naar je groep, zonder dat je er iets voor hoeft te doen.

Wat het nog niet is

Lurify draait op Android 7 en nieuwer. Een iPhone-versie is er nog niet, en dat is voor een deel van de vissers die ik ken een echte drempel.

Zelf mis ik vooral dat je nog niet kan reageren op de vangst van je maat. Nu zie je wel wat hij heeft gevangen, maar je reactie erop gaat alsnog via een ander kanaal, en dat is precies het heen en weer waar ik vanaf wilde.

Wedstrijden zijn een tweede geval. De app is er technisch op voorbereid, maar zolang er geen iOS-versie is heeft het weinig zin. Aan een wedstrijd doet je hele groep mee of niemand, en met de helft op een iPhone werkt dat niet. Wat mij betreft wacht dat dus op iOS.

Verder zit de app in een bèta, dus er zal nog van alles aan veranderen.

Meedoen aan de bèta

De bèta is gratis, ook later, en je krijgt een uitnodiging per e-mail zodra het jouw beurt is. We nodigen uit in kleine groepen, op volgorde van aanmelding.

Wat mij vooral helpt is horen wat er aan de waterkant niet klopt. Waar loop je vast, wat mis je, wat is onhandig met natte handen. Dat kan direct vanuit de app via Feedback geven in de instellingen.

Vis je zelf met een vast groepje, dan hoor ik graag of het voor jullie ook werkt.